Baba Tarihçi

                                            ŞÜKRAN DUYMAK

              Şükran duymak da bir yaklaşım tarzıdır ve bizim müteşekkir olacak o denli çok şeyimiz var ki. Fatma isimli çok fakir giyimli bir kadın yüzünde bir hüzünle bir manava girer.

             Dükkân sahibine mahcup bir şekilde yaklaşır. Kocasının çok hasta olduğunu, çalışamaz duruma düştüğünü ve yedi çocuğu ile birlikte aç kaldıklarını ve yiyeceğe ihtiyaçları olduğunu söyler. Hasan isimli manav ona ters bir şekilde bakarak derhal dükkânını terk etmesini ister. Kadın ailesinin ihtiyaçlarını düşünerek, lütfen efendim der, paramız olur olmaz getirip borcumu ödeyeceğim. Hasan kendisine bir kredi açamayacağını çünkü onun eski bir müşterisi olmadığını, kendisinde bir hesabının bulunmadığını söyler.

            O sırada dükkânın dışında bekleyen bir müşteri ikisinin arasında devam eden bu konuşmayı dinlemektedir. İçere girerek Hasan’a yaklaşır ve ben o kadının almak istediklerine kefilim der. Ailesinin ihtiyacı olan şeyleri ona ver. Bunun üzerine manav çok isteksiz bir şekilde kadına döner ve bir alış veriş listen var mıydı diye sorar. Ayşe  "Evet efendim" der."Tamam" der manav.

             Şimdi onu terazinin su kefesine koy, onun ağırlığınca diğer kefeye istediklerinden koyacağım.!"  Ayşe bir an duraksar, sonra başını önüne eğer ve çantasını açarak üzerine bir şeyler karalanmış bir kâğıt parçasını çıkartır ve manavın kendisine gösterdiği kefeye özenle bırakırken başı hala öne eğiktir. Manavın ve diğer müşterinin gözleri terazinin kefesine dikilirken hayretle büyümüştür.

             Manav müşteriye dönerek, kısık bir sesle, "İnanamıyorum." der. “ İnanılacak gibi değil.
Müşteri manava gülerken manav çoktan diğer kefeye eline geçeni doldurmaya başlamıştır, ama nafile, diğer kefeyi yerinden bile kıpırdatamamıştır. Terazinin kefesi artık üzerindekileri almayacak kadar doldurduğunda çaresiz hepsini bir torbaya doldurarak kadına verir.

             Şaşkınlıkla üzerinde bir şeyler yazılı kağıdı eline alır ve okur. Bir de bakar ki orda bir alış veriş listesi yoktur. Sadece bir dua yazılıdır. "RABBİM neye ihtiyacım olduğunu sen bilirsin, kendimi senin ellerine teslim ediyorum." 
        

              Manav taş gibi bir sessizliğe bürünmüştür. Ayşe kendisine teşekkür ederek dükkândan ayrılır. Müşteri Hasan’ın eline bir elli dolarlık tutuştururken, her kuruşuna değdi, der. Daha sonra Hasan terazisinin kefelerinin kırılmış olduğunu görür. Bu nedenle duanın ne kadar ağır çektiğini sadece ALLAH bilir.
 

DUA BİZİM İÇİN HİÇBİR MALİYETİ OLMAYAN BEDAVA BİR HEDİYEDİR. Gücünü hiçbir şekilde bilemezsiniz.